D'Oude Schuur

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Accommodatie	terras
Mogelijkheden	vegetarische maaltijd

Prijzen
Voorgerecht	€16,0 tot €22,0
Hoofdgerecht	€22,0 tot €40,0
Nagerecht	€6,0 tot €14,0

Openingsuren
ma	van 12:00 van 18:00 tot 21:30
di	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30
wo	gesloten
do	gesloten
vr	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30
za	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30
zo	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30

D'Oude Schuur ligt weggestoken in een dicht beboste villawijk achter Latem Golf. Op een donkere, druilerige winteravond slaan we per vergissing een privé-aardeweg in, maar dankzij de geniale uitvinding die gps heet, zien we even later een helverlicht, witgekalkt boerderijtje opdoemen. De dure wagens voor de deur laten geen twijfel bestaan over de levensstandaard van het cliënteel dat d'Oude Schuur aantrekt. Erg duur is het er nochtans niet. Een maandmenu, inclusief aangepaste wijnen, voor €55 is schappelijk. Wat meteen opvalt, is dat de gemiddelde leeftijd van de gasten relatief hoog ligt. De zaak bestaat sinds 1980 en de klanten van het eerste uur komen er nog steeds. Hoewel de zoon al enige jaren de plak zwaait in de keuken, slaagt het restaurant er niet echt in om een jonger publiek aan te trekken. Ook het interieur lijkt door de jaren heen niet veel geëvolueerd te zijn, maar een strak, hedendaags interieur zou in een gerestaureerde schuur ook niet passen. Het gezellig knetterend haardvuur zorgt letterlijk en figuurlijk voor aangename warmte. De ontvangst is hartelijk. Onze jas wordt aangenomen, we krijgen een keurig, zij het ietwat ouderwets gedekte tafel toegewezen en kunnen meteen de kaart inkijken. Daarop staan klassieke, seizoengebonden gerechten met een hedendaagse toets. We kiezen voor het maandmenu met aangepaste kasteelwijnen en bestellen als aperitief een crémant, opgediend met een stukje wildpaté. Paté en drank zijn beide van een uitzonderlijke kwaliteit. Ook van de aangepaste kasteelwijnen verwachten we veel. De eigenaar van de zaak is vermaard om zijn wijnkennis en werd enkele jaren geleden immers geridderd in de prestigieuze orde de la Confrérie des Chevaliers du Tastevin du Clos de Vougeot. Het glaasje pinot blanc uit de Elzas dat we geserveerd krijgen, is echter vrij gewoontjes. De carpaccio van bosduif met mousse van ganzenlever en een subtiel drupje truffelolie met chutney van mango daarentegen is uitstekend. De portie is niet erg groot, maar er komen nog een paar gangen natuurlijk. Het volgende voorgerecht is niet veel uitgebreider: een weliswaar prima kroketje van kalfszwezerik met zalf van aardpeer. De Pouilly-Fumé die erbij geserveerd wordt, blaast ons weer niet van onze sokken, maar de gastheer schenkt wel gul bij. We hopen vooral dat de plat de résistance iets ruimer zal zijn qua portie, maar helaas: drie kroketjes, wat witlof en een stukje fazantenfilet. Tot overmaat van ramp is het beestje nog rauw vanbinnen. 'We serveren dat rosé', probeert de gastheer, maar rauw is niet rosé. We vinden dit echt niet kunnen en de vogel vliegt linea recta terug naar de keuken. 'We zullen hem nog even insteken', meldt de gastheer. De fazant komt even later terug op gloeiend hete borden, nu voldoende gegaard. We krijgen ook nog een extra glaasje Côte du Rhône, goed maar niet top. We eindigen met een gratin van vijgen en verdwijnen niet geheel voldaan in de Latemse bossen.

'Klassieke, maar karige keuken in een rustiek decor'