Slependamme

Frans

Kenmerken
Keuken	Frans
Accommodatie	terras, tuin

Prijzen
Voorgerecht	€13,0 tot €19,0
Hoofdgerecht	€16,0 tot €36,0
Nagerecht	€0,0 tot €0,0

Openingsuren
ma	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30
di	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30
wo	gesloten
do	van 18:00 tot 21:30
vr	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30
za	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30
zo	van 12:00 tot 14:30 en van 18:00 tot 21:30

In de teletijdmachine

Slependamme ligt een beetje weggestoken te midden de polders van Sint-Laureins, net buiten Eeklo. Toch is het restaurant in de wijde omtrek erg bekend voor zijn oerklassieke, maar oerdegelijke keuken. Ook het interieur van de zaak is heel klassiek, werd ons verteld. Wij hadden ons daar kristallen kroonluchters en zilveren kandelaars bij voorgesteld, maar bij aankomst lijkt het of we in de teletijdmachine gestapt zijn en in een hotelletje in de Elzas anno 1972 terechtgekomen zijn. Boven een toog is een afdakje met dakpannen opgetrokken, tegen de muren hangen balken als in een vakwerkhuis en de gordijnen zijn al bijzonder lang uit de mode. Ook de muziek die uit de luidsprekers schalt dateert bijna uit grootmoeders tijd. Maar het is hier best gezellig en de sfeer is ongedwongen. De gastvrouw ontvangt ons op pantoffels. We beginnen gepast met een kir (€5). Terwijl we van het klassieke Franse aperitief nippen, bestuderen we de kaart. Daar staat naast een aantal streekgerechten een maandmenu op, dat gezien het seizoen vooral wildbereidingen bevat. Dit lijkt ons echter iets te uitgebreid en we besluiten ons te beperken tot een voor- en hoofdgerecht. Toch gaan we resoluut voor wild. Mijn vriendin kiest voor hertenfilet (€26), ik voor hazenrugfilet harlekijn (€19). Vooraf neem ik pata negra (€17), mijn tafelgenote kiest voor het ietwat mysterieuze soepje met een oase van vis (€15). Uit de interessante, maar prijzige wijnkaart - vooral de Franse wijnen zijn vrij duur - kies ik een flesje Edicion Limitada van het Chileense huis Morandé (€24).
Ondertussen schotelt een jongedame ons een wachtbordje met drie hapjes voor waar we tekst noch uitleg bij krijgen. Wij ontwaren een garnaal gefrituurd in tempuradeeg en een Spaanse mossel met een sausje. Van het soepje vermoeden we dat er broccoli in zit. Navraag leert ons dat het een broccolisoep met kruidenkaas betreft.
Eens dit opgehelderd is, mogen we de wijn voorproeven. De Chileen blijkt over een uitzonderlijke elegantie te beschikken. Met zijn aroma's van bessen en koffie sluit hij perfect aan bij de pata negra, een ruime portie hemelse ham geserveerd in de vorm van een roos op een bedje van gemengde sla met pijnboompitjes en bestrooid met geraspte grana padano. Het 'soepje' aan de overkant blijkt een reuzenbord bouilabaisse boordevol vis, garnalen, mosselen en inktvis, geserveerd met toast en rouille. We zullen zeker niet omkomen van de honger. Ook de hoofdgerechten zijn royaal. De filet van hazenrug met een uitstekende harlekijnsaus is correct gebakken en opgediend met bijzonder lekkere veenbessen, gebakken appeltjes, paddenstoelen, krokante spruitjes en aardappeltaartjes. Dezelfde groenten begeleiden de malse hertenfilet op het bord van mijn vriendin. De schotels zijn zoals verwacht zeer traditioneel, maar bereid met veel toewijding en goede producten. Mijn vriendin sluit af met thee, ik met koffie (€7 samen), geen kopje, maar een kannetje, vergezeld van koekjes en versnaperingen.

Nostalgisch ingericht eethuis met traditionele, maar verzorgde keuken. Losse sfeer. Aan de dure kant.