Belgisch
| Kenmerken | |
| Keuken | Belgisch |
| Specialiteit | Fondue |
| Accommodatie | ontbijt |
| Mogelijkheden | vegetarische maaltijd |
| Prijzen | |
| Budget | €lunch €11,50 fondue €22,50 - €30,50 steengrill €23,50 - €30,50 menu prijs fondue/grill + €9,50 |
| Voorgerecht | €0,0 tot €0,0 |
| Hoofdgerecht | €0,0 tot €0,0 |
| Nagerecht | €0,0 tot €0,0 |
| Openingsuren | |
| ma | van 08:00 tot 01:00 |
| di | van 08:00 tot 01:00 |
| wo | van 08:00 tot 01:00 |
| do | van 08:00 tot 01:00 |
| vr | van 08:00 tot 01:00 |
| za | van 08:00 tot 01:00 |
| zo | van 08:00 tot 01:00 |
Grillen à volonté
Toen het fonduehuis Lucifer zijn vertrouwde locatie in de Belfortstraat moest verlaten, vond de uitbater Joost Goubert een nieuw onderkomen in wat ooit het bekendste café chantant was van Gent: Tartuffe op de Botermarkt. Ver hoefden Joost en de zijnen hun fonduestellen en grillstenen niet te verhuizen. De plek, recht tegenover het stadhuis, is zowat de navel van Gent, zeker voor de massa's toeristen die Gent bezoeken. Volk genoeg dus om van 's morgens vroeg tot diep in de nacht de deuren te openen en behalve grill en fondue ook ontbijt en lunch aan te bieden. Het is een doordeweekse dag wanneer we de stevige deur openduwen. Op een ouder Nederlands koppel na is het restaurant leeg. De jonge kelner wijst ons een grote tafel aan, maar we kiezen toch voor een klein exemplaar bij het venster. Mocht de regen even ophouden, dan zou ons uitzicht zeker vijf sterren en een postkaart waard zijn. Binnenin is het zicht minder geslaagd. Voor de toog is een grote 'saladbaringericht. We bestellen een glas witte huiswijn (€3,50) als aperitief en duiken de kaart in. Ondanks de mogelijkheid tot een 'grootmoederslunch besluiten we toch voor de 'core businessvan Lucifer te gaan: steengrill. Ik kies voor een visschotel (€27,50), mijn tafelgenoot voor een gemengde vleesschotel (€23,50). Even later krijgen we een groot glas tot aan de rand gevuld met wijn. Ongetwijfeld was de vorige nacht heel heavy voor de kelner, want een glimlach is net iets te veel gevraagd. Ook een knabbel ontbreekt. De wijn is, op z'n zachtst gezegd, geen hoogvlieger. Terwijl Joe Cocker uit de boxen knalt, worden we uitgenodigd om een kom tomatensoep te nemen uit de sudderpot. Na deze warme intro is het tijd voor het serieuze werk. Twee gloeiend hete stenen worden, in een houder, op ons tafeltje geplaatst. Wij worden aangemaand om een 'bordjete vullen aan de saladbar. Het blijken uit de kluiten gewassen borden te zijn waar een berg voedsel op gestapeld kan worden. Keuze aan rauwkost is er in overvloed. In het midden van de saladbar staat een batterij spuiten opgesteld waaruit, mits goed drukken, de sauzen rijkelijk stromen. Terug aan ons tafeltje staan twee veel kleinere bordjes met vlees en vis klaar. Mijn tafelgenoot krijgt twee miniburgertjes, twee kleine worstjes, een lamskotelletje, een sneetje kalkoen-, varkens- en rundvlees. Voor mij twee stukjes tonijn, zalm, paling, lotte en victoriabaars. En nu is het aan ons! De kwaliteit van het vlees is uitstekend en mits enige trial and error lukt het ons om onze porties quasi perfect te bakken. Met de timing wil het minder lukken. Terwijl het vlees nog rustig ligt te bakken, veroberen we te veel frietjes, te veel groenten en vooral te veel sausjes. Het rode huiswijntje (€3,50) blijkt een verkeerde keuze. Een frisse pint zou beter de tsunami aan calorieën verwerkt hebben. En de volgende keerkomen we 's avonds naar deze caloriehel met een bende vrienden en we laten onze Zone09/-pen thuis.
Stevige kost die je à volonté mag opscheppen. Met honger hoef je de Lucifer dus niet te verlaten.