BRASSERIE DE DAMPOORT

Belgisch

Kenmerken
Keuken	Belgisch
Accommodatie	airco, kindvriendelijk
Mogelijkheden	af te halen

Prijzen
Budget	€Broodje: €1,60 - 3,70 Snack: €3,0 - 12,0 Menu: €21,10
Voorgerecht	€2,5 tot €12,4
Hoofdgerecht	€9,2 tot €17,6
Nagerecht	€0,0 tot €0,0

Openingsuren
ma	gesloten
di	van 11:00 tot 24:00
wo	van 11:00 tot 24:00
do	van 11:00 tot 24:00
vr	van 11:00 tot 24:00
za	van 11:00 tot 01:00
zo	van 11:00 tot 01:00

ALS JE NOG EEN TREIN MOET HALEN

De omgeving van het Dampoortstation is niet de meest schilderachtige buurt van Gent. Geprangd tussen de wat troosteloze GB en een lelijk frietkot is de gevel van Brasserie De Dampoort met zijn grote stationsklok architecturaal een verademing. Het thema station keert terug in het interieur onder de vorm van oude treinbanken, compleet met koffers in het bagagerek. Een leuke vondst, maar echt gemakkelijk zitten die banken niet:telkens als mijn vriendin naar voren leunt, komt de zitbank los. Animatie tijdens het eten verzekerd, dat wel. Voor het zover is, bestellen we een aperitief. De vriendelijke dienster kan me niet vertellen wat er in het aperitief maison zit, dus neem ik een kir (€3,20). Die smaakt, maar de Pineau(€2,50) van mijn partner valt eerder flets uit. Ik informeer of ik wel degelijk in het rokersgedeelte zit. Jawel, zo blijkt, waarna ik vijf minuten wacht op een asbak. Geen nood, dat geeft ons ruimschoots de tijd om de kaart te bestuderen. De Dampoort serveert stevige Belgische keuken, gaande van croques en spaghetti tot zeetong of steak. Vegetariërs blijven hier op hun honger zitten. Niet dat ik daar problemen mee heb. Het zou maar raar zijn als een resto op een boogscheut van Cine Paris vlees niet hoog in het vaandel zou voeren. Mijn vriendin gaat voor het menu: kaaskroketten, entrecôte en koffie (€21,10). Bij mij worden het garnaalkroketten (€6) en filet pur met champignonroomsaus (€17,60). In afwachting krijgen we lekker knapperige broodjes. Het voorgerecht volgt snel. Te snel. Handig als je nog een trein moet halen, maar wij hebben tijd zat en we zitten nog niet eens halverwege het aperitief. De asbak verdwijnt, zoals het hoort. Helaas zie ik hem de rest van de avond ook niet meer terug. De garnaal- en kaaskroketten zijn lekker, maar te hard gebakken. De verlepte waterkers laat ik maar links liggen. Inmiddels krijg ik het op mijn zenuwen van de hits die iets te luid door de boxen galmen, mijn vriendin ergert zich dan weer omdat de rand van haar bord groezelig is. En dan klapt die bank weer naar voren. Hilariteit alom. Het wachten op het hoofdgerecht wordt beloond. Mijn filet pur is perfect saignant gebakken, zoals gevraagd. De entrecôte aan de overkant moest dat ook zijn, maar is toch eerder bleu. De frietjes zijn perfect, zij het met wat weinig mayonaise. Een supplement kost 80 cent, daar passen we voor. Qua groenten moeten we het stellen met een tomaat en wat blaadjes sla - waarvaneentje met een bruine vlek erop. Het half litertje Franse huiswijn (€7,20)voldoet. We sluiten af met een weinig wereldschokkende koffie en vragen de rekening. Er bestaan betere zaken in dit genre, bedenk ik, terwijl ik de asbak deel met de buren.

Niet-rokers zitten achteraan. Vegetariërs blijven hier beter helemaal weg. Er is wel een aparte kinderkaart en een afhaaldienst.