De Bonte Os

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Accommodatie	terras, tuin

Prijzen
Voorgerecht	€10 tot €20
Hoofdgerecht	€18 tot €30
Nagerecht	€ tot €

Openingsuren
ma	gesloten
di	gesloten
wo	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 21:00
do	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 21:00
vr	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 22:00
za	van 18:30 tot 22:00
zo	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 21:00

De Bonte Os, in de jaren vijftig nog een slagerij, staat al decennialang bekend om zijn grillades, maar vooral om zijn stevige kost uit grootmoeders tijd. Bij het binnenkomen spotten we een BV die bekend staat om zijn Bourgondische levensstijl en in stilte van een royale schotel zuurkool met vlees geniet. Bij de centraal geplaatste toog, volledig uit wijnkisten opgetrokken, worden we hartelijk verwelkomd door de gastvrouw, die onze jassen aanneemt en ons naar een keurig gedekte ronde tafel achteraan leidt. Tegen de terracotta geschilderde muren staan antieke kastjes, waarboven rustieke schilderijtjes hangen. In de lusters steken geen peertjes maar kaarsen. De sfeer is huiselijk en nostalgisch. En dat weerspiegelt zich in de kaart: gegrilde côte a l'os en filet pur, maar ook onglet, paling in 't groen en stoverij. Ik heb mijn vriendin en mijn moeder meegenomen en kan al raden wat het voorgerecht wordt: mergpijpjes (€10). We zijn er alle drie dol op. Als hoofdgerecht nemen mijn vriendin en ik kalfsniertjes met mosterd van Tierenteyn (€20), nog zo'n lekkernij die je niet overal vindt. Mijn moeder gaat voor het stoofpotje van hert (€18). Van de wijnkaart, waarop een mooi aanbod Franse, Spaanse, Italiaanse en wereldwijnen prijken, kies ik een fles aantrekkelijk geprijsde pinotage van de Westkaap (€23). Moeder houdt het bij een halfje S. Pellegrino (€3,50). Nog voor de drank op tafel komt, zet de gastvrouw ons een bordje bruin brood voor en een indrukwekkende metalen constructie, waar glazen potjes in hangen met onder andere olijven, blokjes kaas, mosterd van Tierenteyn, kruidenboter en hoera hoera ook smout met kaantjes! We smeren alle drie onmiddellijk een boterham met het gesmolten vet, wat mijn moeder nostalgische verhalen ontlokt. De gastvrouw pikt erop in, terwijl ze me de wijn laat voorproeven: een voltreffer. Dieprood van kleur, vol van smaak en geurend naar pruimen. Het is de chef zelf, een reus van een vent, die ons de dampende borden met onze voorgerechten voorzet. Een geurige, stevige groentebouillon en twee flink uit de kluiten gewassen mergpijpen, overlangs doormidden gezaagd, zodat je er het merg makkelijk uit kan halen. We nemen er de peper, de fleur du sel en de toast bij en gaan aan de slag. Heerlijk, maar hartig. Gelukkig hebben we even de tijd om ons eten te laten zakken voor de hoofdgerechten er aankomen. Die zijn uitstekend bereid. De niertjes zijn mooi rosé, de mosterdsaus lekker scherp. De bijbehorende knapperige, fijne frietjes zijn vers, de salade met tomaat is heerlijk fris. Ook het stoofpotje, geserveerd met kroketjes, een peertje en veenbessen, wordt uitstekend onthaald. Ik neem nog een koffie en vraag de rekening. Amper €116. Een scherpe prijs. In de plaats van met Valentijn duur en chic te gaan eten, kun je misschien hier eens aan tafel schuiven. Als jij en je geliefde van orgaanvlees en stevige, ouderwetse keuken houden tenminste.

'Heerlijke, bijna vergeten gerechten in een huiselijke, nostalgische sfeer'