't Lusthof

Belgisch-Frans, Internationaal

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans, Internationaal
Accommodatie	terras, tuin, bar/lounge, kindvriendelijk

Prijzen
Voorgerecht	€11,0 tot €17,2
Hoofdgerecht	€17,0 tot €27,0
Nagerecht	€5,5 tot €7,3

Openingsuren
ma	van 12:00 tot 22:00
di	van 12:00 tot 22:00
wo	gesloten
do	gesloten
vr	van 12:00 tot 22:00
za	van 18:00 tot 22:00
zo	van 12:00 tot 22:00

bedankt en tot ziens?

In het stijlvol aangeklede 't Lusthof, gevestigd in een voormalig dorpscafé, is het op vrijdagavond aardig druk. Ik heb de wagen van het koppel met wie we afgesproken hebben op de parking zien staan en meld dit aan de gastvrouw, maar zij wil ons een tafeltje voor twee geven. De dienster, die uit de keuken komt, weet gelukkig dat ons gezelschap zich heeft teruggetrokken in de rokersbar op de eerste verdieping. De rokersruimte is eveneens elegant ingericht, met chesterfields rond een toog, waar helaas niemand achter staat. Na tien minuten ga ik beneden een aperitief bestellen. Blijkt dat de dienster zowel de tafels in de eetzaaltjes moet bedienen als de gasten die in de bar zitten. Een onmogelijke taak. Het duurt dan ook een hele tijd voor we van onze cava (€5,50) kunnen nippen, maar we kunnen het de dienster niet kwalijk nemen dat ze er bijna alleen voorstaat. Als ze ons uitnodigt om aan tafel te gaan, is het al na negenen en rustiger geworden in het restaurant. Toch duurt het nog even voor onze voorgerechten er aankomen. De dame tegenover me valt meteen haar rundcarpaccio aan, klassiek gepresenteerd met rucola, pijnboompitjes en parmezaanschilfers (€13). Niets op aan te merken. Haar vriend geniet van prima bereide kikkerbilletjes met lookboter (€13). De huisbereide kaaskroketten (€11) die mijn vriendin koos, zijn eerder flets van smaak. Zelf heb ik risotto met saffraan en sint-jakobsvruchten besteld (€17,20) omdat dit gerecht afweek van de brasserieklassiekers op de kaart. De coquilles zijn perfect dichtgeschroeid en glazig vanbinnen. De risotto is wat papperig en bevat iets te veel saffraan. Aan de overkant van de tafel drinken ze een Vin de Pays d'Oc van sauvignon blanc (€19), de witte huiswijn. Mijn vriendin en ik kiezen voor een Tuga uit de Portugese Douro (€24), een prima wijntje met een neus van donker fruit en een uitgebalanceerde smaak. We kunnen er lang van genieten, want om elf uur zijn onze hoofdgerechten nog nergens te bespeuren. De dienster biedt ons uit plaatsvervangende schaamte een flesje van het huis aan en put zich uit in excuses. Maar petje af omdat ze in deze chaos overeind blijft. Onze hoofdgerechten zijn uiteindelijk best te pruimen.
Mijn vriendin en mijn tafelbuur haar hebben kalfsniertjes met mosterdsaus en krieltjes gekozen (€18,90). Die van hem zijn mooi rosé, die van haar uitgebakken, zoals gevraagd. Maar zijn krieltjes zijn niet allemaal gaar. Het bord terugsturen is natuurlijk geen optie; we vallen nu al flauw van de honger. Mijn kalfszwezeriken met boschampignons zijn goed (€27). Ook de sappige parelhoen met champagnesaus (€18,90), vergezeld van boontjes met spekjes en kroketten, kan op goedkeuring rekenen van de dame tegenover me. Na de maaltijd rekenen we af bij 'madame' aan de toog, zoals hier de gewoonte blijkt te zijn. Maar madame is er niet. Na vijf minuten wachten, mogen we betalen. Een vriendelijk woord of een goedenavond kan er niet meer vanaf.

Lekkere brasseriekeuken in een schitterende omgeving, maar onderbemanning en een gebrek aan organisatie doet dit alles teniet.