TREGENATA

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Accommodatie	aangepast voor andersvaliden, kindvriendelijk, airco, terras
Mogelijkheden	vegetarische maaltijd

Prijzen
Budget	€ Vlees: €14 - 19,50 Vis: €17 - 22. Menu ook verkrijgbaar(€42 of €50)
Voorgerecht	€4,0 tot €15,0
Hoofdgerecht	€12,0 tot €0,0
Nagerecht	€0,0 tot €0,0

Openingsuren
ma	van 18:00
di	gesloten
wo	van 11:00
do	van 11:00
vr	van 11:00
za	van 11:00
zo	van 11:00

BRASSERIE-GASTRONOMIE: 1-0

Tregenata is de wat raadselachtige naam van een nieuw restaurant op de Hundelgemsesteenweg in Merelbeke. Op deze mooie herfstdag stroomt het licht overvloedig binnen in de veranda, maar omdat we niet voor een snack komen, worden we dieper het restaurant in geloodst. Ook hier helderheid troef: witte muren, lichtgrijs plafond met kleine balkjes en houten vloer. Een imposante bar vormt het hart van het restaurant. Jammer van het wat lullige tafeltje ervoor, dat dient om het 'papierwerk' te doen. Tregenata - zo leren we later - is het horeca-avontuur van een driemanschap: Wendy, Wim en Danny. Zaalman Danny overhandigt ons meteen de kaart. Mijn tafelgenoot waagt zich aan het aperitief maison (€4,50), ik ga voor de picon vin blanc (€4). De maison blijkt een niet te zoete mix met crémant. Als hapje brengt Danny ons een klein bordje met wat sla, paté, enkele rode besjes en een lepeltje uiencompote. Een wat inspiratieloze miniversie van een voorgerecht. Mijn gezelschap gaat voor de lunch (€19): gerookte zalm, een half parelhoentje als hoofdgerecht en tiramisu na. Ik kies van de kaart: de rundscarpaccio (€12) en daarna de wok met kip (€13,50). Een karafje rode huiswijn (€9) moet de dorst lessen. Nog voor we onze aperitieven uit hebben, schenkt Danny de rode wijn in uit een banaal karafje. Terwijl Tom Jones door de zaal klinkt, krijgen we onze voorgerechten. Mijn partner ziet zich geconfronteerd met een bordvullende snede gerookte zalm, een discreet hoopje sla en de obligate gesnipperde ui, peterselie, partjes citroen en toast. Als 'goedkope' lunch mag je natuurlijk geen state of the art gastronomie verwachten. Mijn rundscarpaccio oogt geslaagder. Enkele stevige sneden rundvlees, kunstig gedrapeerd rond een kern van sla en afgewerkt met stoere schilfers parmezaan, stukjes (ongepelde) tomaat en olijven. De hoofdgerechten laten niet lang op zich wachten. Het halve parelhoentje is vergezeld van vier ronde schijfjes aardappel, een warme halve tomaat met een laagje kaas over en een stronkje witloof. De wat flets smakende saus maakt het gerecht mat en fantasieloos. Mijn gerecht verrast wel, zij het door de vreemde combinatie. Waar ik een wokgerecht bestelde - en dus verwachtte - krijg ik een groot bord overvol met groene en witte tagliatelle in een zeer romige looksaus. In de pasta ontdek ik een overvloed aan piepkleine stukjes wortel, sojascheutjes en blokjes kip. De wok is wel bijzonder ver weg. Als afsluiter krijgt mijn partner nog een bordje met drie sneetjes tiramisu, kunstig over elkaar gedrapeerd.

Een open en licht restaurant met een ruim aanbod, van kleine snacks over pannenkoeken tot volledig menu. Er is een beperkt vegetarisch aanbod.Het driemanschap achter Tregenata probeert gastronomisch met brasserie te verzoenen en dat lukt niet zo best.