Sernicolo Machiavelli

Italiaans, Frans

Kenmerken
Keuken	Italiaans, Frans

Prijzen
Voorgerecht	€10,5 tot €18,0
Hoofdgerecht	€13,5 tot €21,0
Nagerecht	€3,5 tot €6,0

Openingsuren
ma	gesloten
di	van 12:00 tot 14:15 en van 18:00 tot 22:30
wo	van 12:00 tot 14:15 en van 18:00 tot 22:30
do	van 12:00 tot 14:15 en van 18:00 tot 22:30
vr	van 12:00 tot 14:15 en van 18:00 tot 22:30
za	van 18:00 tot 22:30
zo	van 18:00 tot 22:30

Italiano ma non troppo

Sernicolo Machiavelli is een Italiaans restaurant, ondergebracht in een oud herenhuis met een krakende plankenvloer. Het meubilair bestaat uit een bonte verzameling oude tafels en stoelen in verschillende stijlen die wonderwel bij elkaar passen. Moderne kunstwerken en een portret van de staatsman naar wie het restaurant genoemd is sieren de muren. Op de achtergrond weerklinkt Italiaanse operamuziek. Vrij luid, maar een licht beschonken man slaagt er toch nog in erbovenuit te roepen. De gastvrouw, die een beetje weg heeft van Isabella Rossellini, blijft er kalm bij. We krijgen het gevoel dat we in een film van David Lynch terechtgekomen zijn en vinden dat niet onaangenaam.
We bestuderen de kaart, waarop een hele uitleg staat over de politicus Machiavelli. Wij beperken ons tot het menu. Meteen valt op dat we niet bij een traditionele Italiaan zitten. Er staan wel pizza's en andere klassieke Italiaanse gerechten op de kaart, maar ook veel verrassende vis- en vleesgerechten die je ook met frieten in de plaats van pasta kan krijgen. Ik ga niettemin voor de klassiekers: osso buco (€18,75) als hoofdgerecht en insalata caprese (€12,50) vooraf. Mijn vriendin neemt als voorgerecht bresaola (€13,25) en als hoofdschotel piccata Lombarda (€16,50), kalfslapjes met citroen. Uit de wijnkaart kies ik een fles Vino Nobile di Montepulciano (€30,25). De gastvrouw schenkt de volle, fruitige Toscaanse wijn in antieke glaasjes en serveert er bruschetta bij, rijkelijk besprenkeld met heerlijke olijfolie en belegd met tomaat en ajuin. De uisnippers zijn ongewoon, maar de combinatie is geslaagd.
Na het hapje komt er een mandje lekkere bruine broodjes op tafel, snel gevolgd door de voorgerechten. Op het bord van mijn vriendin prijkt een royale portie flinterdun gesneden gedroogd rundvlees, verse rucola, kerstomaatjes, parmezaanschilfers, olijfolie, aceto balsamico en vreemd genoeg komkommer, die ik ook in mijn caprese terugvind. De mozzarella is van goede kwaliteit, maar de tomaten zijn duidelijk Belgisch. Jammer. Een Italiaans restaurant zou echte zuiderse tomaten op de kop moeten kunnen tikken. Over de osso buco niets dan lof. De twee stukjes kalfsschenkel zijn lekker mals, baden in een ronduit heerlijke saus en zijn vergezeld van een stevige hoeveelheid tagliatelle. Ik mis alleen de traditionele gremolata: peterselie, knoflook en zeste van citroen. Mijn vriendin is zeer te spreken over de piccata: drie succulente escalopes met een schijfje citroen erop en tagliatelle met een fris sausje. Na de maaltijd drinken we nog een uitstekende espresso (€2,50)en bestel ik de oudste Grappa (€7,50) die ze in huis hebben. Dat stuwt de rekening de hoogte in, maar zelfs zonder digestief is die niet mals. Macchiavelli behoort beslist tot de betere Italianen van de stad, maar ook tot de duurdere.

Geen zuiver traditionele, maar zorgvuldig bereide Italiaans gerechten. Apart sfeertje. Gemoedelijke bediening. Aan de dure kant.