't Vijfde Seizoen

Belgisch

Kenmerken
Keuken	Belgisch
Accommodatie	tuin, bar/lounge

Prijzen
Voorgerecht	€11,00 tot €20,00
Hoofdgerecht	€23,00 tot €31,00
Nagerecht	€8,00 tot €12,00

Openingsuren
ma	van 11:30 tot 14:30 en van 18:00 tot 22:00
di	van 11:30 tot 14:30 en van 18:00 tot 22:00
wo	gesloten
do	van 11:30 tot 14:30 en van 18:00 tot 22:00
vr	van 11:30 tot 14:30 en van 18:00 tot 22:00
za	van 11:30 tot 14:30 en van 18:00 tot 22:00
zo	gesloten

Op zijn veertiende wist Broes Tavernier (29) het zeker: hij zou kok worden. Geen evidente keuze als je de zoon bent van voormalig Groenminister Jef Tavernier. Die liet zijn zoon een maand lang aan de kust bij wijze van vakantiejob mosselpotten uitkuisen, honderden na elkaar. Het kon Broes niet van zijn stuk brengen, de horeca zou zijn uitgekozen levenspad worden.
Nu, 15 jaar later en na veel werk in de beste Vlaamse keukens - onder meer Hof Van Cleve, 't Molentje, Sir Anthony Van Dijck en De Karmeliet- mag Broes zich in Aalter samen met zijn vrouw Lien de chef noemen van zijn eigen zaak, 't Vijfde Seizoen. Een naam die niet alleen verwijst naar zijn grootste leermeester, driesterrenchef Geert Van Hecke van De Karmeliet die het boek De Vijf Seizoenen schreef, maar vooral de filosofie van zijn keuken moet uitstralen. Werken met producten die zoveel mogelijk streek- en seizoensgebonden zijn. 'Sommige mensen kunnen uren lyrisch keuvelen over de seizoenen', legt Broes Tavernier uit op zijn site. 'Wij niet. Wij willen er onmiddellijk in bijten.'
In de loungebar van het restaurant bijten wij graag mee in de hapjes die voorgeschoteld worden. Gepekeld rundvlees van roodbont, gekaramelliseerde amandelen, een aardappelkrokantje met vadouvankruiden en een pot-au-feu van fazantenpootjes met ganzenlever. Stuk voor stuk smaakvol, maar geen concurrentie voor de ware vedette: het aperitief van het huis. De Portugese rosé schuimwijn (€7,50) van het huis Luis Pato borrelt van smaak en evenwicht. Bij het menu, Wintergevoel kiezen we dan ook meteen voor aangepaste wijnen (€39, plus €15 voor de wijnen) en we zullen ervoor beloond worden. Zowel de Catalaanse witte als de côte du rhône zijn goed genoeg om je een grandioze avond te bezorgen.
Op zijn site bedankt de chef zijn bevriende sommeliers die hem bijstaat, we begrijpen meteen waarom. De witte wijn gaat perfect bij het voorgerecht van makreel op een brunoise van groene appel, komkommer en koriander met chioggiabiet en een lichte currytoets. Fris en smaakvol, net als de hoofdschotel van kalfslende met aardpeer, spruit en variaties van uibereidingen. Halverwege de maaltijd krijgen we er nog een stoofpotje van kalfswangen bij geserveerd. Vreemd, plots lijken we twee hoofdgerechten tegelijk te eten. De filet van kalf is zacht van smaak, de bereiding van de wangen is overdonderend en overheerst meteen al de rest. Lekker is het zeker, maar het overweldigende gevoel dat de wijn ons bezorgt, krijgen we er niet helemaal van.
In het restaurant, modern en ingericht in de ongedwongen sfeer van een brasserie, maar met net iets te fel licht, hangt een aangenaam geroezemoes als we ons dessert krijgen. Chocolade met peer en cassis voor mijn tafelgenoot, met vooral (te) veel witte chocolade. Mijn kaasbord is wél een afsluiter die kan tellen. Met de nadruk op Belgische kazen, velen onbekende pareltjes, en mijn heerlijk glas rode wijn erbij, neem ik met plezier afscheid van 't Vijfde Seizoen.