Marokkaans
| Kenmerken | |
| Keuken | Marokkaans |
| Prijzen | |
| Voorgerecht | € tot € |
| Hoofdgerecht | €9,00 tot €9,75 |
| Nagerecht | €3,00 tot € |
| Openingsuren | |
| ma | van 10:00 tot 17:00 |
| di | van 10:00 tot 17:00 |
| wo | gesloten |
| do | van 10:00 tot 17:00 |
| vr | van 10:00 tot 17:00 |
| za | van 10:00 tot 17:00 |
| zo | gesloten |
Interieurwinkels waar je ook kan eten, in Gent schieten ze als paddenstoelen uit de grond. Veelal gevuld met vintage-meubelen of antiek. In Amandolive in de Burgstraat in Gent vertrekt uitbaatster Karima van haar Marokkaanse roots. De zaak is gevuld met traditionele tajinepotten, metalen lusters en vooral prachtige gietijzeren tafels met een blad van Marokkaanse mozaïektegels. Stuk voor stuk handgemaakt en daarom niet echt goedkoop. Maar wel bijzonder aangenaam om bij de lunch aan te zitten.
Want de zaak mag dan voornamelijk dienen om interieurspullen te verkopen, in de kleine, smaakvolle winkel wordt ook elke dag een eenvoudige lunch aangeboden. Voor €9 krijg je een slaatje. Broodjes kosten om en bij de €4. Wij laten ons echter graag verleiden door een typisch Marokkaans deeggerecht, de briouats (€9,75). Knapperig filodeeg gevuld met kip, paprika, ajuin en een mengeling van Noord-Afrikaanse kruiden. Komijn die mooi doorsmaakt, kurkuma, paprikapoeder, verse koriander, peper, maar helaas ook flink wat zout. Spijtig, want het krokant deeggerechtje dat we naar eigen believen mogen besprenkelen met zachte olijfolie is op zich smakelijk. Het garnituur, witte rijst met olijven op een fris blaadje sla en een mengeling van tomaten en komkommer, is sober maar gepast. Het zou een eerlijk en aangenaam bord geweest zijn, als er in de keuken wat meer op het zout was gelet.
De mooie meubels om ons heen, de aangename bediening en de Marokkaanse muziek - vrouwenstemmen uit het Atlasgebergte zo lijkt het - maken veel goed. We aarzelen dan ook niet om na de lunch een muntthee met Marokkaanse koekjes (€5,50) te bestellen en verder te genieten van een rustig moment. Midden in de stad, maar toch heel even ver weg ervan. De muntthee blijkt een echte meevaller. Hier geen spoor van al te veel zoetigheid zoals zo vaak in de Arabische en Noord-Afrikaanse zaken. De vier verschillende amandelkoekjes blijken ook een evenwichtig suikergehalte te hebben. 'Mijn mama maakt die', bekent Karima. 'En omdat ze zelf een te hoge cholesterol heeft, let ze daar speciaal op.'
Het zandkoekje, het gebak gevuld met dadel, zelfs de amandelen gedrenkt in honing druipen voor één keer niet van de zoetigheid en vormen een mooie afsluiter van de lunch. Met de krant in de hand en onze thee en koekjes op de mooie tafel voor ons, vergeten we heel even tijd en agenda. En dat is al veel waard. Amandolive, dat open is sinds mei dit jaar, heeft geen uitgebreide keuken en staat nog niet helemaal op punt. 'Binnenkort breiden we de kaart uit met harira (Marokkaanse soep) en tajine', belooft Karima.
Tot dan is het een zaak waar het vooral leuk toeven is. Met toch nog één groot nadeel. Een kassa is er niet, en een stempel voor op de rekening ook niet. Bepaald niet bevorderlijk voor al wie zijn lunch als onkost kan inbrengen. Het is maar een van de groeipijnen waar nog aan gewerkt moet worden.
'Lekkere Marokkaanse lunch in een interieur waar je helemaal zen van wordt'
Maarten - 28/10/11 22:29
Gezellig, lekker, warm, huiselijk, gastvrij, absoluut de moeite!!!!