Bonaparte

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Specialiteit	Bistrokeuken
Accommodatie	airco, terras, bar/lounge, eigen parking

Prijzen
Budget	€40
Voorgerecht	€9 tot €17
Hoofdgerecht	€14 tot €25
Nagerecht	€6 tot €8

Openingsuren
ma	van 10:00 tot 22:00
di	van 10:00 tot 22:00
wo	van 10:00 tot 22:00
do	van 10:00 tot 22:00
vr	van 10:00 tot 22:00
za	van 10:00 tot 22:00
zo	van 10:00 tot 22:00

Wie regelmatig de drukke N60 neemt richting Oudenaarde of Ronse, komt al jaren voorbij Bonaparte. Geen standbeeld van de kleine Franse dictator, maar het restaurant op de rotonde net voorbij de Makro dat zijn silhouet met bekende steek gebruikt als logo. Idyllisch kan je de locatie van Bonaparte bezwaarlijk noemen, maar ze heeft zo zijn voordelen voor wie in de buurt woont of werkt, of hier toevallig passeert en een hapje wil eten. Wij reserveren op een vrijdagavond en komen terecht tussen een zeer divers publiek van gezinnen met kinderen, koppels en een groepje senioren. Aan de deur staat zowaar een klein welkomstcomité ons op te wachten: drie serveersters en een volledig in het zwart uitgedoste zaalmeester. Die laatste begeleidt ons nu nog (wat geforceerd) vriendelijk naar ons tafeltje maar zal in de loop van de avond om onduidelijke reden steeds kribbiger worden. Alles aan Bonaparte straalt deftigheid uit: van de kleding van het personeel over de piekfijn gedekte tafels en het statige meubilair, tot de rustiek-chique decoratiestijl. Behalve een restaurant-brasserie noemt Bonaparte zichzelf ook een wijnbar, en dat laat zich merken aan de bijna vuistdikke wijnkaart met wijnen uit alle windstreken die we bij het menu overhandigd krijgen. Slechts enkele zijn ook per karaf te verkrijgen, en omdat er nog moet gereden worden straks, pikken we er een jeugdig fruitige chardonnay uit Nieuw-Zeeland uit (€16). Een mooie keuze bij onze voorgerechten, dachten we: de maatjesharing (€9,50) voor mijn vriend en de reuzengamba a la plancha (€14) voor mij. Hoofdgerechten worden de wok van het huis met krokante groentjes, scampi en kruidige rijst (€17) en tartaar van Belgisch rundvlees (€16). Die laatste laat ik op aanraden van de ober in de keuken bereiden, en draai ik niet zelf in elkaar, ook een optie op de menukaart. Gelukkig hebben we vanavond heel wat bij te praten, want nadat de wijn op tafel komt is het ruim drie kwartier wachten op de voorgerechten. Mijn gamba's zijn de lange wachttijd waard: drie uit de kluiten gewassen beestjes, netjes opengesneden en op hun staartstuk rechtop gezet, en perfect gegrild met veel look en verse tuinkruiden. De drie maatjesreepjes aan de overkant worden geserveerd met een handvol sperzieboontjes, enkele geroosterde broodblokjes en flink wat mosterddressing erover, daarnaast een slaatje van krulsla, kerstomaatjes, radijzen en scheuten. Zonder meer lekker, volgens mijn tafelgenoot. Vrij snel arriveren de hoofdgerechten. Op het bord van mijn vriend liggen aan de ene kant de groenten (knapperige wortel- en preireepjes met hier en daar een linze) netjes gescheiden van de vijf scampi's in zoetzure saus. Aan de andere kant kreeg de rijst een plaatsje, weliswaar in een apart kommetje. Een wat eigenaardige manier om een wokgerecht te presenteren, maar met smaak en textuur zit alles goed, hoor ik. Mijn frietjes en tartaarsteak kunnen heel wat minder bekoren: de eerste missen een krokante beet, en het rundvlees is zodanig door de molen gehaald dat het wel americain preparé lijkt. Helaas smaakt het ook zo. In een wegrestaurant kan je zo'n bereiding nog enigszins door de vingers zien, maar in een chique zaak die prat gaat op een vermelding in GaultMillau moet dat vast veel beter kunnen. We sluiten sober af met koffie en betalen €90 voor een bijzonder gezellige maar culinair middelmatige avond.

'Chic ogende brasserie zonder verrassingen'