De Scheve Zeven

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Specialiteit	Bistrokeuken
Accommodatie	terras

Prijzen
Budget	€40
Voorgerecht	€10 tot €14
Hoofdgerecht	€15 tot €27
Nagerecht	€6 tot €6

Openingsuren
ma	gesloten
di	gesloten
wo	van 12:00 tot 14:00 en van 18:00 tot 22:00
do	van 12:00 tot 14:00 en van 18:00 tot 22:00
vr	van 12:00 tot 14:00 en van 18:00 tot 22:00
za	van 18:00 tot 22:00
zo	van 12:00 tot 14:00 en van 18:00 tot 22:00

Dat het populairste café van Zomergem was er een brasserie bij had, en of we die niet eens wilden uitproberen, mailde een lezer. Reden genoeg om op een zomerse avond de stad achter ons te laten en richting den buiten te trekken. Wat de naam ook doet vermoeden, De Scheve Zeven huist niet in een pand met een schuin huisnummer zeven, laat staan dat er geregeld zeven zatte klanten aan de toog hangen. Waar de wat gekke naam dan wel vandaan komt, willen we graag weten van de boomlange uitbater die ons vriendelijk welkom heet en ons de hele avond zelf zal bedienen. Alles heeft blijkbaar te maken met tram 7 die vroeger door Zomergem bolde en waarvan het nummer in de bocht steevast scheef ging hangen. Toen Fred het café dat er toen huisde overnam, hoefde hij niet lang te zoeken naar een geestige naam.
Wanneer we aankomen schijnt de zon nog volop, dus aperitieven we op het terras. Fred komt onze bestelling opnemen - een witte porto (€2,80) voor mij, een witte Martini (€3) voor mijn vriend - en brengt gelijk de kaart en het krijtbord met suggesties mee. De kaart is klein en dat is altijd een goed teken, want hoe kleiner die is, hoe verser. Naast een handvol snacks (spaghetti, lasagne, soep, croque-monsieurs) biedt ze acht vleesgerechten, één visgerecht, drie scampigerechten en vier desserts aan. Suggesties van de dag zijn onder andere mossels, Ierse ribeye en carpaccio. Ik neem de scampi op Thaise wijze (€14) en de Marokkaanse lamsstoofpot (€19). Mijn vriend kiest voor de carpaccio (€14) en de slibtongen (€27). Wijnen staan op de menukaart alleen per fles vermeld, maar karafjes en glazen kunnen ook. We bestellen een karaf rode huiswijn (Coto de Hayas uit Aragon, €11) bij Fred.
Na ons aperitiefje verhuizen we naar binnen, waar de monumentale toog van de brasserie meteen in het oog springt. Een restant van de vroegere feestzaal, die met veel smaak en respect voor originele elementen werd omgevormd tot een gezellige, zacht verlichte eetzaal, mét haardvuur voor de koude herfst- en winteravonden.
Als de voorgerechten op tafel komen, word ik weerom verrast door de generositeit van restaurants op het platteland: op een royale portie rijstnoedels liggen zes flinke, perfect gebakken scampi's tussen een mix van knapperige wortelschijfjes, broccoliroosjes en mangetout boontjes. Die drijven, zoals je wel vaker op restaurant tegenkomt, niet in een vijver currysaus, maar kregen slechts een paar lepels saus met verse koriander over zich heen. De rundcarpaccio is even verzorgd op het bord gebracht met een lekkere olijfoliedressing, enkele kerstomaten, parmezaanschilfers, een paar blaadjes rucola en geroosterde pijnboompitten. Ook de hoofdgerechten bewijzen dat er in deze brasserie een getalenteerde kok achter het fornuis staat. De twee slibtongen aan de overkant worden correct geserveerd: netjes ontdaan van kop en zijvinnen, zodat alleen de filets overblijven, en prachtig goudgeel. Ze krijgen het gezelschap van vers bereide tartaarsaus en handgesneden frieten apart, en een eenvoudig maar lekker fris slaatje met drie slasoorten en enkele partjes tomaat en komkommer. Ook de cuisson blijkt perfect: sappig maar toch genoeg gebakken zodat de vis makkelijk van de graat komt. Mijn stoofpotje komt in een gietijzeren kookpotje op tafel en is minstens even smakelijk: het vlees smelt op de tong en kreeg weerom het gezelschap van een indrukwekkende portie groenten (bloemkool, mangetouts en wortel deze keer) en een beperkte hoeveelheid pittige saus. Voor iets meer dan €100 aten we meer dan voortreffelijk in een stijlvolle setting. Misschien één schoonheidsfoutje, dat weliswaar niets met het eten te maken heeft: alle kredietkaarten en ook maaltijdcheques zijn hier uit den boze, en dat zul je geweten hebben. Niet alleen de menukaart maar ook de krijtbordjes met suggesties schreeuwen het bijna als een soort waarschuwing uit, en dat geeft voor nieuwe klanten geen welgekomen indruk.

Stijlvol gerenoveerde brasserie met een talentvolle kok achter het fornuis