De Gouden Klok

Frans

Kenmerken
Keuken	Frans
Specialiteit	Gastronomisch
Accommodatie	terras, tuin, live muziek, eigen parking

Prijzen
Budget	€50-60 € voor driegangen zonder of met wijnen
Voorgerecht	€23 tot €28
Hoofdgerecht	€23 tot €60
Nagerecht	€9 tot €13

Openingsuren
ma	van 12:00 tot 13:45 en van 19:00 tot 21:45
di	van 12:00 tot 13:45 en van 19:00 tot 21:45
wo	gesloten
do	van 12:00 tot 13:45 en van 19:00 tot 21:45
vr	van 12:00 tot 13:45 en van 19:00 tot 21:45
za	van 12:00 tot 13:45 en van 19:00 tot 21:45
zo	gesloten

Restaurant De Gouden Klok aan de Koning Albertlaan straalt al van buiten een bepaalde 'grandeur' uit door de grote opvallende gele luifel. Op een vrijdagavond parkeren we op de eigen parking van de zaak en stappen via de ruime achtertuin binnen. Het überklassieke interieur charmeert me direct. Donkerhouten lambrisering, gouden spotjes, schilderijtjes en beeldjes van eenden en wild. De tafels zijn overdadig gedekt met zware witte tafelkleden en veel glazen. De vriendelijke Italiaanse ober laat ons een tafel kiezen. Het is een kalme avond. Chef Raffaele begroet ons en overhandigt enkel aan mij - de man aan de tafel - de menukaart met de prijzen. Tot mijn stil jolijt en tot knarsetandend ongenoegen van mijn tafelgenote.
De kaart is even klassiek als het interieur. Maar het viergangenmenu met aangepaste wijnen (€89,50) trekt mijn aandacht. Met gevoel voor drama legt Raffaele uit dat we kunnen kiezen uit vers geschoten wilde eend, tongfilet, duif of parelhoen als hoofdgerecht. We nippen van een witte martini (€6).
We krijgen twee stevige amuse-gueules, een gegratineerde oester en een quenelle van snoekbaars en mousseline. Zeer lekker maar potent. Hier wordt duidelijk ouderwets veel boter en room gebruikt.
De ober geeft intussen een vrije interpretatie aan de optie 'aangepaste wijnen', want we krijgen telkens de keuze uit twee wijnen uit de indrukwekkende wijnkelder. Voor het eerste voorgerecht, perfect gebakken ganzenlever met gekonfijte appel en vijg, krijgen we een Australische muscat van Brown Brothers. Dat is erg veel zoetigheid met nog eens een muskaatwijn, maar die vrees blijkt onterecht, de smaken smelten zalig samen.
Bij het tweede voorgerecht, gebakken sint-jacobsnootjes met groenten, hadden we het gebakken spek liever achterwege gelaten, want het rokerige vlees overheerst jammer genoeg het delicaat zilt-zoete van de zeevrucht. Maar de verrassend kruidige witte chardonnay bourgogne, maakt veel goed. De glazen worden trouwens voortdurend bijgevuld. Jammer genoeg zijn de borden geen feest voor het oog. En dat verwacht je toch ergens bij een menu en een restaurant van deze 'grandeur'.
Als hoofdgerecht komt de gebakken wilde eend op tafel, bij mijn tafelgenote gebraden duif. Beide borden zijn royaal gevuld, maar van dresseren is ook nu geen sprake. En de garnituur is dezelfde: witloof, quenelle van aardappel en gestoomde rabarber. De smaak is goed, de eend perfect gebakken met een zoetige vleessaus. De duif is sappig en valt net niet van het bot, maar net als in alle gerechten is alles stevig in boter gebakken en gebraden. Een prachtig kruidige rode wijn, La Liquière uit de Languedoc, vult goed aan, maar we raken toch wat teleurgesteld door de ongeïnspireerde opmaak van de borden.
De royale porties doen ons bijna opzien tegen het dessert. We kiezen voor ijs met verschillende coulis. We krijgen drie glaasjes zacht vanille-ijs met een coulis van mokka, framboos en sinaas. We sluiten af met een kop koffie (€3,50) maar laten de bijbehorende crème brûlée en de panna cotta staan. Wie ouderwets stevige Franse keuken wil, is hier aan het goede adres. De vraag is of het nog van deze tijd is, want met een rekening van 198 euro zijn niet alle verwachtingen ingelost.

'Ouderwets klassieke klasse met Franse keuken'