Picasso

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Accommodatie	airco, terras, eigen parking, rookruimte aanwezig, kindvriendelijk

Prijzen
Budget	€dagschotel (3 gangen): €10
Voorgerecht	€9 tot €13,50
Hoofdgerecht	€15 tot €26
Nagerecht	€4 tot €8

Openingsuren
ma	van 11:00 tot 22:00
di	van 11:00 tot 22:00
wo	gesloten
do	gesloten
vr	van 11:00 tot 22:00
za	van 11:00 tot 22:00
zo	van 11:00 tot 22:00

Snacks, restaurant, tearoom, taverne staat er achtereenvolgens op de vele raampartijen van het ruime pand op de hoek van de Fraterstraat en de Bergstraat in Merelbeke. De vlag die al die ladingen dekt, heet Picasso: een zaak waar je zowat op alle momenten van de dag terecht kan. Naargelang het tijdstip voor een goed glas, een pannenkoek, een croque monsieur of klassieke brasseriekost. Maar ook een gastronomisch menu behoort tot de mogelijkheden. Als de vlag zoveel ladingen dekt als die van Picasso, zijn mijn verwachtingen meestal niet erg hoog gespannen. Maar dit is een geval apart. Eerder dit jaar kwam deze zaak namelijk aan bod in het VTM-programma Chef in Nood. De vraag is dus: is chef Stéphane Buyens erin geslaagd om Picasso een tweede adem te geven? Hebben dergelijk programma's sowieso enig nut? Of is het maar tv en deemstert het effect in realiteit al snel weg?
Benieuwd stap ik er binnen. Ik mag zelf een plaatsje uitkiezen aan een van de bleke houten tafeltjes, gedekt met linnen lopers. De weliswaar gemakkelijke lederen zeteltjes hebben betere tijden gekend en zien er wat uitgeleefd uit. De aankleding van de ruimte is sober, het licht is hard. Uit de luidsprekers knalt een lokaal radiostation. Je waant je in een taverne eerder dan een restaurant. Maar dat maakt dat de sfeer ook los, gemoedelijk en volks is. Daar is niets op tegen. Zolang je maar degelijk voedsel op je bord krijgt. Ik kies twee heel klassieke schotels: tomaat met verse handgepelde noordzeegarnalen (€15) als voorgerecht, en in hoeveboter gebakken zeetong met handgesneden frietjes (€26) als hoofdgerecht. Dit is vaak een goede test. Als een chef blundert bij zijn klassiekers, bakt hij er voor de rest meestal ook niet veel van. Bovendien klinkt de omschrijving van deze gerechten op de kaart veelbelovend. Ter begeleiding van mijn dinertje bestel ik een halve liter witte huiswijn (€11,50), een frisse, fruitige vin de pays de Cevennes, die lekker binnenloopt. Niet veel op aan te merken. De zoutjes die erbij geserveerd worden, brengen ons weer helemaal in de tavernesfeer. Het mandje bruin brood met boter dat even later op tafel komt, verrast. Nog verrassender is mijn voorgerecht. Ik verwacht een klassieke tomates crevettes, maar de chef heeft het gerecht - onder invloed van Buyens - een heel eigen invulling gegeven. In het midden van een langwerpig bord ligt gemengde sla met schijfjes radijs en zongedroogde tomaten, met daarrond enkele partjes tomaat. De garnalen liggen aan beide zijden van de groenten, aan de ene kant geflankeerd door een streep cocktailsaus. Aan de andere kant ligt een gepocheerd eitje. Een originele variatie op een klassieker en mooi gepresenteerd.De smaken zitten ook helemaal goed. De cocktailsaus laat ik links liggen. Die zou de pure smaak van de garnalen alleen maar verpesten, want ze zijn inderdaad supervers. Ook de tomaten - verse en zongedroogde -, de radijsjes en de sla smaken allemaal zeer fris. Een uitstekend begin. En het hoofdgerecht zet die trend verder. De zeetong is zo vers als maar zijn kan, de cuisson is onberispelijk, de smaak geweldig. De frietjes zijn inderdaad met de hand gesneden en perfect gebakken. De mayonaise is vers, het begeleidend kommetje sla en tomaat met vinaigrette is fris. En ook aan dit gerecht heeft de chef zijn eigen toets gegeven. De zeetong is overgoten met een mengsel van ei, boter en peterselie, zoals asperges op zijn Vlaams. Ik ben er nog steeds niet uit of ik dit nu een goed idee vind of niet. De smaken gaan wel samen, daar niet van, maar het maakt het gerecht iets zwaarder. Chef in Nood heeft zijn effect in ieder geval niet gemist. Picasso is een uitzonderlijke zaak, want ze slaagt erin om de gemoedelijke en volkse sfeer van een taverne te combineren met een degelijke brasseriekeuken met kwalitatieve, verse ingrediënten. Zo zouden er meer moeten zijn.

'De betere brasseriekeuken in de gemoedelijke sfeer van een taverne'