
Drama 1u55, 2012
'Net zoals Million Dollar Baby zweeft deze film trots in de schemerzone tussen arthouse en multiplex.'
Frans filmmaestro Jacques Audiard begeeft zich met zijn nieuwe film op een heleboel slappe koorden. Dat tussen cliché en originaliteit, dat tussen subtiliteit en overdaad, en dat tussen kunst en commercie. Die drievoudige - en quasi-onmogelijke - evenwichtsoefening zorgt ervoor dat zijn samenwerking met Vlaamse acteertrots Matthias Schoenaerts de perfectie van voorganger Un prophète niet evenaart. De kans is echter piepklein dat je dit jaar een rijkere filmervaring in de zalen zult aantreffen. In de handen van een mindere god - en dat zijn er heel wat - was dit drama op een onuitstaanbare draak uitgedraaid. Van het verhaaltje over twee verloren zielen die elkaar uit de beerput halen, gaan er dertien in een dozijn. De hoofdpersonages - de ongevoelige spierbundel en de arrogante bitch - lijken vleesgeworden clichés. Plotingrediënten als een desastreuze orkashow en een zwaar fysiek trauma komen op het eerste gezicht uiterst goedkoop over. En de setting - het zonnige Cannes - is misschien net iets te idyllisch. Audiards grote gave schuilt er echter in om al die potentiële zwakheden volledig op hun kop te zetten. Het scenario gaat de meest onverwachte richtingen uit. Zowel Schoenaerts als Cotillard vermijden dat hun personages eendimensionaal worden. De meest afgezaagde elementen worden van alle vet ontdaan en herwinnen daardoor de poëtische kracht die ze ooit uitstraalden. En Cannes is niet meer dan een vage vlek waarin de protagonisten hun helletocht tot een goed einde proberen te brengen. Net zoals met Audiards vorige films valt er op audiovisueel vlak weinig aan te merken. Dardenne-achtige camerawerk wordt meesterlijk afgewisseld met statischere shots. De montage ondersteunt de dichterlijke dimensie van het relaas. Alleen de score van werkbeest Alexandre Desplat is soms net iets te. Al bij al is De rouille et d'os een ware witte raaf. Een film die net zoals Eastwood-meesterwerk Million Dollar Baby trots in de schemerzone tussen arthouse en multiplex zweeft. Een film die hart én hersenpan stimuleert. Tot slot nog een woordje over de fenomenale prestatie van 'onze' Matthias: het zegt genoeg dat ondergetekende na vijf minuten vergeten was dat hij naar een (wereld)Bekende Vlaming zat te kijken. Respect!
Ali is 25 jaar en woont in Noord-Frankrijk. Hij heeft geen geld, maar wel een zoontje van 5 waar hij voor moet zorgen. Hij trekt in bij zijn zus in Antibes en neemt enkele kleine jobs aan als nachtwaker of buitenwipper. In een nachtclub ontmoet hij de mooie Stéphanie. Ze heeft een ongelooflijk beroep: orka-trainster in het waterpark in Antibes. Nadat een show met orka's uitdraait op een drama voor Stéphanie, brengt een nachtelijk telefoontje Ali en haar bij elkaar. Tussen hen zal een speciale re
Release datum: 17/05/2012
resto |
film |
agenda |
shopping |
zoekertjes |
zone02/ |
zone03/ |
zone09/ |
zone / magazines |
sitemap