
Drama 1u40, 2012
'De Graeve wordt scène na scène indrukwekkender als de alsmaar gefrustreerdere protagonist.'
De eerste Vlaamse film van 2012 is meteen een aangename verrassing. Hoewel Nic Balthazar nooit onze favoriete regisseur van eigen bodem zal zijn - daarvoor gaat hij toch net iets te manipulatief te werk - bewijst hij met zijn tweede langspeler dat hij meer krediet verdient dan we hem tot nu toe gaven. Nochtans boezemde de prent over Mario Verstraete, de MS-patiënt die als eerste gebruik maakte van de Belgische euthanasiewet, ons aanvankelijk weinig vertrouwen in. De scènes waarin je kennismaakt met de gedreven Verstraete, diens makkers voor het leven Thomas en Speck en de enigmatische flirt Lynn deden ons zelfs vrezen voor een Ben X 2: Van kwaad naar erger. Hoofdacteurs Koen De Graeve, Geert Van Rampelberg, Iwein Segers en Lotte Pinoy ogen allesbehalve geloofwaardig als universiteitsstudenten. Bovendien zet cinematograaf Danny Elsen hun antiatoombommanifestatie geforceerd chaotisch in beeld en kan hij het alweer niet laten om zo'n spuuglelijke kleurfilter te gebruiken - zagen de eighties er werkelijk zo flets uit?
De motor blijft trouwens nog een tijdje sputteren. Bepaalde gebeurtenissen lijden onder een fast forward-verteltempo en de humoristische momenten tussen Mario en Thomas werken allesbehalve aanstekelijk. Ironisch genoeg vindt de prent zijn groove op het moment dat Mario te horen krijgt dat hij aan MS lijdt. De Graeve wordt scène na scène indrukwekkender als de alsmaar gefrustreerdere protagonist. Van Rampelberg is fantastisch als de maat die machteloos moet toekijken. En Segers - niet bepaald onze favoriete stand-upper - zorgt voor enkele verbazingwekkend oprechte lach- én traanmomenten. Ook Elsen herpakt zich en schiet naar het einde toe een reeks prachtige, op religieuze taferelen geïnspireerde beelden. De grootste pluim steken we echter op Balthazars hoed. Niet alleen omdat hij van Tot altijd geen makkelijke heiligenverklaring heeft gemaakt, maar ook vanwege zijn respectvolle behandeling van beide kampen in het euthanasiedebat. Resultaat: een film waar je begripvoller van wegwandelt.
Vier vrienden, studenten uit Gent die we leren kennen in de jaren 80. Geëngageerde jonge twintigers. Thomas en Mario zijn beste maten voor het leven, ook al voelen ze zich allebei even sterk aangetrokken tot Lynn. Speck is de van de pot gerukte mascotte van het viertal. Daarna is er het leven. Thomas wordt dokter, Speck filosoof. Lynn verdwijnt uit het zicht. Mario blijft de strijdlustige man, met grote mond en theatrale plannen voor een beloftevolle carrière in de politiek. Tot hij enkele jaren
Release datum: 25/01/2012
resto |
film |
agenda |
shopping |
zoekertjes |
zone02/ |
zone03/ |
zone09/ |
zone / magazines |
sitemap