Wind in de wilgen (8+) op GENTSE FEESTEN

- Mol: En dit is dus... een... rivier?Rat: Dé rivier!, verbeterde Rat.Mol: En jij woont dus aan... dé... rivier?Rat: Eraan. Erin. Ermee. Erop. Er is niets, mijn beste vriend, dat kan tippen aan dé rivier. De rivier is mijn thuis en ik verlang geen andere. Wat hij niet heeft is niet de moeite waard om te hebben. Wat hij niet weet is niet de moeite waard om te weten.Mol: Is het soms niet saai? Jij alleen met de rivier?Rat: Saai? Kijk. Ik ga niet kwaad worden. Je bent niet van hier. En je hebt er duidelijk geen verstand van. Ik ben niet alleen met de rivier. Ik heb uiteraard vrienden.Das. Vriend van mij. Zo heet hij, Das. Oud. Gestreepte kop. En ja, oké, hij komt bijna nooit buiten. Hij houdt niet van gezelschap. Hij blijft binnen om te studeren.Pad. Nog een vriend van mij. Zo heet hij, Pad. Oké, hij is nooit thuis. Hij heeft geen huis. Hij woont nergens. En overal. Hij is altijd onderweg. Hij probeert de horizon in te halen.Mol: De horizon? Wat is dat?Rat: Dat is die lijn daar, in de verte.Mol: Wow!.luxemburg laat zich voor deze muzikale voorstelling inspireren door Kenneth Grahames bekende kinderboek 'De wind in de wilgen'. Op het ritme van de seizoenen brengt het gezelschap een ode aan niks doen, naïeve verwondering en echte vriendschap. Patrick Vervueren en Arne Leurentop spelen. Ze vertellen over trekvogels en winterslapers, reizigers en thuisblijvers. Over racen of dobberen op zoek naar een plek onder de zon. Roger Arteel in Theatermaggezien: "Een speels hoogstandje in het evenwichtig samenbrengen van inhoud en vorm, van technologie en spelbeleving."Tekst: Patrick Vervueren, naar Kenneth Grahame | Muziek: Arne Leurentop | Regie: Arlette Van Overvelt | Spel: Arne Leurentop & Patrick Vervueren | Vorm: Sibren Hanssens | Kostuums: Joke Van de Casteele | Techniek: Sibren HanssensBron:       Mail een vriend      Printversie