SINT-JAN

Expo / Foto / Video

- Iedere tentoonstelling heeft een begin of meerdere 'beginnen' die heel snel op elkaar inspelen en diverse betekenislijnen uitzetten. Voor de tentoonstelling 'Sint-Jan' is dat in de eerste plaats de bijzondere locatie, de Sint-Baafskathedraal, en de uitdagende context, de stadstentoonstelling 'Track' die op het zelfde moment opent.Sint-Baafs is echter meer dan een gebouw. De kathedraal is een plaats voor gebed en contemplatie, maar ook een bewaarplaats van onschatbaar erfgoed waaronder één van de belangrijkste meesterwerken uit de Westerse kunstgeschiedenis, het Lam Gods van de Gebroeders Van Eyck.De tentoonstelling heeft nog een ander begin. 25 jaar geleden organiseerde Jan Hoet de legendarische tentoonstelling 'Chambres d'Amis', waarin de kunstenaars het toenmalige Museum van Hedendaagse Kunst verlieten en in een vijftigtal huizen te gast waren bij inwoners van Gent. 'Chambres d'Amis' genereerde destijds een ongekende boost aan creativiteit en off-events. Galerijen en kunstorganisaties organiseerden 'Initiatief '86' in de Sint-Pietersabdij, een leegstaande fabriek aan de Drongensesteenweg werd het platform voor talloze jonge kunstenaars in het licht anarchistische 'Anti-Chambre' en de Vooruit werd de uitvalsbasis voor 'Initiatief d'Amis'. Hoewel de wapens waarmee gestreden werd misschien ongelijk leken, allen stelden ze het geloof in de kunst centraal, voedden ze de discussie rond de noodzaak van kunst en de relatie met de maatschappij en het dagelijks leven.'Chambres d'Amis' kreeg in 2000 een vervolg met 'Over The Edges', een tentoonstelling die zich afspeelde in de open publieke ruimte in het centrum van Gent. Met Track wordt nu deze triptiek afgesloten.De tentoonstelling 'Sint-Jan' wenst een complementair beeld te bieden aan de tijdelijke stadstentoonstelling. In plaats van zich te spreiden over diverse clusters in het Gentse stadsweefsel, kiest 'Sint-Jan' voor de concentratie van één specifieke plek. Daarnaast is de tentoonstelling

Over SINT-JAN

Nog maar eens de bevestiging wat voor een fenomenale kunstenaars er hier rondlopen

Jan Hoet zou Jan Hoet niet zijn als hij niet af en toe een beetje kon rellen. Door net op het moment dat het SMAK - onder leiding van Philippe Van Cauteren - een grote stadstentoonstelling organiseert, zélf een 'tegententoonstelling' te organiseren. Al ontkrachten alle betrokken partijen dat 'tegen', iets van een wedstrijdje onder lokale kunstpausen heeft het wel degelijk.
Waar Track op behoorlijk wat subsidie kon rekenen, doet Sint-Jan het quasi zonder. En dat kan alleen Jan Hoet, met dank aan een netwerk en de goodwill van zowat elke kunstenaar in ons land die naam waardig. Maar is het ook echt een goede tentoonstelling geworden? Of veel geblaat en weinig wol?
Persoonlijk zijn we er nog niet 100% uit. Doorheen heel onze tocht door de Sint-Baafskathedraal overheerste namelijk het volgende gevoel: bevreemding. De kathedraal is nu eenmaal erg imposant, de kapellen en het koor zijn sowieso al erg 'versierd' en je struikelt er meestal over bosjes toeristen mét gids. Zoals een andere recensent al schreef: het maakt van de werken soms 'merkwaardige details'. Die zich soms moeilijk onderscheiden, door de karige belichting en het feit dat er behalve een simpel grondplannetje geen geld was voor een effectieve catalogus. We begrijpen dat Sint-Jan de hedendaagse kunst in dialoog wou brengen met het sacrale, maar in de praktijk vallen de hedendaagse kunstwerken vaak nietig uit. Een beetje quantité négligeable zelfs, getuige opnieuw de toeristen die er gewoon eens niet-begrijpend naar fronsen. En dat is jammer, want er zit topwerk bij dat elders misschien veel beter tot zijn recht zou komen.
On the positive side: topwerk dus, en véél. Weer eens de bevestiging wat voor een fenomenale kunstenaars er rondlopen in dit verder banaal tochtgatje aan de Noordzee. Het 'humaan kruis' van Kris Martin is zo'n meestervondst: een zeven meter lang zwaard dat in het portaal boven je hoofd zweeft. Het werk van Borremans zit er ook 'boenk' op: een brood etend, androgyn meisje op het altaar. If Jesus was a girl. En dan Nada van Thiery De Cordier, waarop een gekruisigde Christus zwart - in schilderstermen: dood? - is geschilderd. Godslasterlijk misschien zelfs, voor wie er even over wil nadenken. Onze persoonlijke favoriet is de foto van Braeckman, van de naakte rug van een vrouw, en wat is die mooi. Ze hangt boven de uitgang, waar ze vanuit het donker oplicht en je verbeelding nog eens prikkelt voor je weer de wijde wereld inwandelt.