Ave Eva

Expo / Expo's / Musea

- De basis van de tentoonstelling AVE EVA is een nooit eerder getoonde privécollectie, bestaande uit tientallen gravures en tekeningen van Félicien Rops. Aan graficus Karl Meersman is het bijzonder voorstel gedaan om speciaal voor deze tentoonstelling een reeks tekeningen en schilderijen te maken in zijn eigen, suggestieve tekenstijl. "De vrouw" staat centraal in alle werken. Het unieke aan deze duotentoonstelling is de confrontatie van een hedendaags kunstenaar met zijn grote voorbeeld uit het Parijs van de Belle Epoque. Dubbel boeiend is dat Rops en Meersman bijna op dezelfde wijze en met dezelfde technieken werk(t)en.

Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster
Vrouwebroersstraat 6
Gent 9000
www.oost-vlaanderen.be/public/cultuur_vrijetijd/cultuur/caermersklooster/index.cfm

Over Ave Eva

De Sadiaans pornografische en detaillistische kracht die van Rops werken uitgaat, vinden we niet terug bij Meersman

Het werk van een hedendaags kunstenaar koppelen aan dat van een oude 'meester' kan interessante kruisbestuivingen opleveren. Soms voelt dat vooral geforceerd. Een bedje waarin we vrezen dat de expo AVE EVA, waarin het werk van cartoonist Karl Meersman gekoppeld wordt aan tientallen gravures en tekeningen van Félicien Rops, geen klein beetje ziek is.
Rops was een Belgisch schilder/graficus ten tijde van de Belle Epoque. Hij werd vooral bekend met zijn prenten van naakte vrouwen en duivels. 'Zoals de man bezeten was door de vrouw, was de vrouw bezeten door de duivel.' Als overtuigde libertijn schopte hij tegen de schenen van de toen gangbare (katholieke) moraal, preutsheid en kleinburgerlijkheid. In Parijs dompelde hij zich onder in een onderwereld van verdorven vrouwen. Bekende negentiende-eeuwse schrijvers zoals Baudelaire en de Musset waren verzot op zijn werk. Zijn bekendheid dankt hij dan ook vooral aan het feit dat hij hun boeken 'erotisch' mocht illustreren - al had Rops lak aan die bekendheid. Hij gruwde bij het idee van een hype en dat mensen die er niks van begrepen hadden met hem zouden dwepen.
De hedendaagse kunstenaar is Karl Meersman, die boekcovers maakt voor Jeroen Brouwers en wekelijks 'actualiteitscartoons' in de Focus Knack heeft. Meersman is een fan van Rops, en refereert bijgevolg in eigen werk al eens aan Rops. Meersmans Courtney Love is in die zin een schot in de roos. Maar elders bleven we serieus op onze honger zitten.
Rops mag een inspiratiebron voor Meersman zijn, er mogen wat overeenkomsten zijn aangaande techniek en het feit dat ze beiden boekcovers illustreerden, maar wat ons betreft houdt het verband daar verder op. De Sadiaans pornografische en detaillistische kracht die van Rops werken uitgaat, vinden we niet terug bij Meersman, wiens 'suggestieve vrouwenportretten' we bij momenten eerder banaal vinden. Mooi voor een illustratie in een magazine, maar geen 'kunst' die Rops evenaart.
Aan de ingang hangt een bordje met de tekst 'waarschuwing: sommige tekeningen zijn niet geschikt voor kinderen.' Dat zal vast verplicht zijn door de provincie of zo, maar wekte zowel bij ons als bij ons gezelschap ergernis op. Als je werk van een man wil tonen die doelbewust tegen hypocriete preutsheid en katholiek conservatisme inging, waarom dan een dergelijke waarschuwing plaatsen bij een expo waar letterlijk niets schokkender te zien is dan een tepel? Rops zelf zou daar zijn neus nog niet weinig voor opgehaald hebben.