- Persbericht Het werk van Eric de Nie toont een strijd tussen willekeur en structuur, tussen beweging en wetmatige ordening. Gedreven door muziek, creƫert De Nie kleur en ritme op het doek. Een geometrisch lijnenspel, druipende verf in gevecht met melodie en ritme.Eric de Nie laat de verf gecontroleerd zijn eigen doel bepalen. Hij brengt verdunde verf met verfspuitjes aan de randen van het doek aan. Door kanteling van het doek wordt de richting van de verf bepaald. De intensiteit wordt bepaald door de dikte van de verf en de hoeveelheid die wordt aangebracht, maar ook door de richting en de tijd van de kanteling van het doek. Zwaartekracht, tijd en toeval zijn de gereedschappen. Ruimte, melodie en landschap de verbeelding.Zijn abstracte verbeeldingen van melodie en landschap komen in het nieuwste werk in verschillende gradaties naar voren, van volle verticale gietlijnen via minimale horizontalen tot het inzoomen op de lijn zelf. Daarnaast werkt De Nie soms met getal- en kleurschemas, die de maat en toon vormen waarin het schilderij zich gaat afspelen. Maar zoals altijd leidt de verf zijn eigen leven.Tijdens het schilderen gaan flarden van klankwolken en vergezichten door mijn hoofd. Kleur, licht en ruimte. Met de ogen van Monet denk ik aan Mondriaan en schilder ik over de spanning tussen de autonomie en de ontroering van het beeld en vind het tijdloze moment. Elke keer opnieuw.
Galerie William Wauters
www.galeriewilliamwauters.be