De vis

Podium / Theater

- xx

Vernieuwd Gents Volkstoneel

Over De vis

Bob De Moor houdt woord

Het Vernieuwd Gents Volkstoneel, in 2003 opgericht door Bob De Moor, wil het volkstoneel nieuw leven inblazen. Oubollig folkloretheater noch oppervlakkig entertainment, zo countert De Moor de vooroordelen rond de term, maar een levende theatervorm die satirisch slaat en met gulle lach zalft. De Moor houdt woord. Voor een uitverkochte Minard ging tijdens de Gentse Feesten De vis in première, maar de voorstelling blijft ook buiten de feestenroes moeiteloos recht.
De setting is een tea-room van dertien in een dozijn. Van ¿s morgens vroeg ontvangt Cindy (Heidi De Grauwe) er haar vaste klanten: de zeurderige stadswachter ?? (De Moor), de geile meneer Willy (Daan Hugaert), een verzuurde `Madam¿ (Mieke Bouve) en de hitsige Rico (Bert Verbeke). De afwezigheid van `hun¿ dakloze, een zonderling met een viskom die gewoonlijk aan de koffiebar ligt, brengt het gezelschap in beroering. Heeft een van de klanten iets te maken met de onrustwekkende verdwijning?
Een stuk als De vis staat of valt met de kwaliteit van de tekst. En hoewel voorganger Uniroyal een stuk snediger aanvoelde, heeft Jo Van Damme opnieuw vakwerk geleverd. Verhaaltechnisch ontwikkelt De vis zich met een flashback die eindigt vlak voor de ontknoping. Een aantal metatheatrale ingrepen (personages die uit hun rol stappen) werken in zo¿n structuur uitstekend. Body van de tekst zijn de alledaagse, herkenbaar-volkse conversaties tussen de stamgasten. De verwijzingen naar de actualiteit zullen hun houdbaarheid snel verliezen, maar dat geldt niet voor de bijtende satire die de aard van het vooringenomen, onverdraagzame beestje ontluistert. Een ontluistering die zich door de vlotte identificatie overzet op het publiek. Ongetwijfeld zullen de racistische uitspraken van `Madam¿ door een deel van het publiek op goedkeuring worden onthaald. Wat gebeurt er met die zwijgende instemming, wanneer zo¿n Madam wordt ontmaskerd als een hypocriete profiteur?
Dat de les in samenleven niet aanvoelt als een les, is de verdienste van de tekst maar ook van de acteurs, die zich met schwung van hun taak kwijten. Naast de ouwe rotten in het vak passen nieuwkomers De Grauwe en Verbeke perfect in het plaatje ¿ ook al omdat hun tongval neigt naar het hippe Dewaelegents, wat uitstekend past bij hun leeftijd. Ook door het binnenhalen van vers bloed bewijst het Vernieuwd Gents Volkstoneel dat het vinger aan de pols wil houden. Volkstoneel `van alle tijden en leeftijden¿? De vis bewijst dat het kan.