Koen van den Broek - Curbs and Cracks

Expo / Expo's / Musea

- Het S.M.A.K. brengt de eerste retrospectieve van de Belgische kunstenaar Koen van den Broek (°1973, Bree). Autostrades, stoepranden, parken... met slechts enkele lijnen en kleuren creëert van den Broek 'ruimtes' die balanceren tussen de 'conceptuele' contouren van het schilderij en de (fotografische) afbeeldingen van de reële wereld. Koen van den Broek: een overzicht, een terugblik en vooruitblik, een tussenstand of stand van zaken.
Koen van den Broek is een schilder van ruimtes. Hij vertrekt steevast vanuit fotografische snapshots, die hij neemt gedurende zijn vele reizen. Het zijn niet meer dan formele herinneringen aan een bepaald beeld en ze hebben weinig of geen emotionele waarde. De banale onderwerpen krijgen slechts waarde door de aandacht die de schilder er zelf aan besteedt. Hierdoor ontstaat een eerste spanningsveld tussen banaliteit en schilderkundige intensiteit. Heel wat onderwerpen van Koen van den Broeks schilderijen zijn immers overal ter wereld te vinden, en nu ook te zien in de tentoonstelling.

S.M.A.K. - Stedelijk Museum voor Actuele Kunst
www.smak.be

Over Koen van den Broek - Curbs and Cracks

'De geur van stof en asfalt en benzine'

Het kan toeval zijn, maar we beginnen toch een kwalijke trend te ontwaren inzake de appreciatie van Belgische kunstenaars in eigen land: ze moeten eerst jarenlang bejubeld worden in het buitenland en in de meest classy galerijen en musea overal ter wereld getoond worden, voor het ruimere publiek hier überhaupt mee lijkt te zijn. Na Michaël Borremans, wordt nu ook schilder Koen Van den Broek als big thing in het SMAK binnengehaald. Het werd tijd, want ondanks zijn jonge leeftijd (36) schildert de man uit Bree ¿ die getrouwd is met Klara-netmanager Chantal Pattyn ¿ al meer dan tien jaar met succes aan zijn weg. Dat laatste kan je grof gesteld ook enigszins letterlijk nemen. Een bezoeker toonde zich alvast opgetogen: 'Dat Van den Broek een expo krijgt in het SMAK is volkomen terecht. Eindelijk iemand die de basis van onze samenleving in beeld brengt: asfalt.¿
Van den Broek schildert landschappen, maar stel u daar vooral niets lieflijks, pastoraal of groen bij voor. Hij is gefascineerd door dingen die hij ziet (en fotografeert) on the road, vanuit de auto: stoepranden, bruggen, benzinestations, viaducten, verkeersdrempels... Soms schildert hij die uit tot monumentaal machtige landschappen en zeeën van ruimte, zoals in de muurschildering die hij maakte aan de inkombalie van het SMAK (een detail van een brug in New York) of in de lichtparel Viaduct (2002). Persoonlijk houden we het meest van die werken, als we mee mogen op zijn roadtrip en hij de geur van stof en asfalt en benzine in verschroeiende zon onze neus laat binnendringen. Maar nog liever zoomt hij voor de kadrering neerwaarts, om stukjes te snijden uit wat hij daar aantreft. Van den Broek haalde in een interview zelf de openingsscène van Coppola¿s film The Cotton Club, waarin de camera inzoomt op de rand van een trottoir, aan als een echte eyeopener. We kennen nog kunstenaars die hun inspiratie halen uit die ogenschijnlijk banale details, als er tenminste ook iets in gebeurt: een platgereden snoepje op de weg, een bloem die zich ontwikkelt tussen de grijze voegen. Niets van dat alles bij Van den Broek, die de leegte omarmt in een allegaartje van kleuren, schaduwen, vlekken en lijnen, wat zijn werk een zekere Hopperiaanse feel geeft. Ongrijpbaar, onwezenlijk en mooi zijn trefwoorden die absoluut van toepassing zijn, maar ook afstandelijkheid, zelfs kilheid, zeker in de werken waar hij ver gaat in de abstractie en de herkenbare werkelijkheid zoek geraakt.